Classis spectralis
Classis spectralis, in astronomia, est divisio stellarum in classes secundum temperaturam vel magnitudinem. Sunt plures classificationes quae inter se differunt.
Index
1 Classificatio Harvardiana
1.1 Tabula classium
2 Classificatio Yerkes
3 Exemplaria spectrorum stellarum variarum
4 Notae
5 Bibliographia
Classificatio Harvardiana |
Classificatio Harvardiana
Classificatione Harvardiana, stellae dividuntur in classes O—B—A—F—G—K—M—C—S. Plerumque communes sunt stellae classium O—B—A—F—G—K—M, quae appellantur "stellae normales," sed stellae classium C—S (olim R, N) sunt "stellae peculiares," hoc est stellae quae spectrum "peculiare" habent.
Tabula classium |
| Classis | Temperatura | Color verus | Coror visibilis[1][2] | Massa (in massis Solis) | Radius (in radiis Solis) | Luminsoitas | Lineae Hydrogenii | % e stellis seriei capitalis |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
O | 30,000–60,000 K | Caeruleus | Caeruleus | 60 M☉ | 15 R☉ | 1,400,000 L☉ | debiles | ~0.00003% |
B | 10,000–30,000 K | albus-caruleus | albus caerleus albusque | 18 M☉ | 7 R☉ | 20,000 L☉ | medii | 0.13% |
A | 7,500–10,000 K | Albus | Albus | 3.1 M☉ | 2.1 R☉ | 80 L☉ | lucidi | 0.6% |
F | 6,000–7,500 K | ochroleucus | albus | 1.7 M☉ | 1.3 R☉ | 6 L☉ | medii | 3% |
G | 5,000–6,000 K | flavus | ochroleucus | 1.1 M☉ | 1.1 R☉ | 1.2 L☉ | debiles | 8% |
K | 3,500–5,000 K | aurantinus | rutilis | 0.8 M☉ | 0.9 R☉ | 0.4 L☉ | admodum debiles | 13% |
M | 2,000–3,500 K | Ruber | flammeus | 0.3 M☉ | 0.4 R☉ | 0.04 L☉ | admodum debiles | >78% |
Classificatio Yerkes |
Factor supplementaruis afficiens in characterem spectri est densitas stratorum exteriorum stellae, dependens a massa et densitate stellae, hoc est a luminositate. Admodum a lumnositate SrII, BaII, FeII, TiII dependunt, propterea est differentia spectrorum stellarum gigantum et pumilionum aequalibus classibus Harvardianis.
Ha clssificatione stella habet classem luminocitatis:
I Supergigantes
Ia-0 hypergigantes vel lucidissimi supergigantes
Ia lucidi supergigantes, e.g. Deneb (spectrum A2Ia)
Iab Supergigantes mediocriter lucidi
Ib minus lucidi gigantes, e.g. Betelgeuse (spectrum M2Ib)
II Lucidi gigantes
IIa, e.g.: β Scuti (HD 173764) (spectrum G4 IIa)
IIab, e.g.: HR 8752 (spectrum G0Iab:)
IIb, e.g.: HR 6902 (spectrum G9 IIb)
III e.g.: gigantes
IIIa, e.g.: ρ Persei (spectrum M4 IIIa)
IIIab, e.g.: δ Reticuli (spectrum M2 IIIab)
IIIb, e.g.: Pollux (spectrum K2 IIIb)
IV subgigantes
IVa, e.g.: ε Reticuli (spectrum K1-2 IVa-III)
IVb, e.g.: HR 672 A (spectrum G0.5 IVb)
V series principalis
Va, e.g.: AD Leonis (spectrum M4Ve)
Vb, e.g.: 85 Pegasi A (spectrum G5 Vb)
VI suppumiliones (rare, obsoletum)
VII pumilio alba (rare, obsoletum)
Classificatio Harvardiana definit Abscissam diagrammatis Hertzsprung—Russell, sed Yerkes classificatio — positionem stellae in diagrammate.
Supplementaria autem praestantia huius classificationis est possibilitas definendi luminocitatem sellae (spectro cognoto), et propterea possibilitas aestimandi distantionem ad stellam.
Sol, pumilio flava, habet classem spectralem G2V.
Exemplaria spectrorum stellarum variarum |








Notae |
↑ The Guinness book of astronomy facts & feats, Patrick Moore, 1992, 0-900424-76-1
↑ "The Colour of Stars". Australia Telescope Outreach and Education. December 21 2004 — Explains the reason for the difference in color perception.
Bibliographia |
- Hearnshaw, J. B. The Analysis of Starlight: Two Centuries of Astronomical Spectroscopy. Novi Eboraci: Cambridge University Press, 2014.
- Kaler, James B. Stars and their Spectra: An Introduction to the Spectral Sequence. Cantabridgiae: Cambridge University Press, 2011.